Lieve Ramona van vijfentwintig,
Ik weet dat je het druk hebt. Met bewijzen. Met presteren. Met het gevoel dat je 'er moet zijn' op een manier die niemand je ooit duidelijk heeft uitgelegd. Je rent harder dan nodig, voor een finish die niet bestaat. Even ademen, oké?
Je hoeft niet alles tegelijk te weten
Het is goed dat je nog twijfelt over je werk, je relaties, waar je over vijf jaar wilt wonen. Twijfel is geen zwakte; het is je intuïtie die ruimte vraagt. De mensen die om je heen lijken te weten wat ze doen, doen meestal ook maar wat. Eerlijk.
Je hoeft op je vijfentwintigste geen levensplan te hebben. Je hoeft alleen te weten wat je deze week niet meer wilt doen. De rest komt.
Niet iedereen is jouw mens
Je gaat vriendschappen verliezen. Sommige langzaam, sommige hard. Je gaat denken dat het aan jou ligt. Dat is het niet altijd. Mensen groeien in verschillende richtingen, en dat is geen falen — dat is leven.
De vriendinnen die overblijven zijn de echte. Die ene die je zonder uitleg om half twaalf 's avonds kan bellen. Die ene die niet schrikt van je rommelige dagen. Hou ze dicht. Bel ze vaker dan je denkt dat 'mag'.
Je lichaam liegt niet
Die vermoeidheid die je probeert weg te drinken met koffie? Dat is informatie. Die kramp in je schouders na een gesprek met die ene collega? Ook informatie. Die knoop in je maag voor je 'leuke' weekend? Idem.
Begin te luisteren. Niet morgen, niet als je klaar bent met dat project. Nu. Je lichaam is geen ding dat je meesleept — het is jou. En het wordt je belangrijkste vriend, als je eindelijk stopt met argumenteren.
Er komt iets moois
Niet alles wat je nu wilt, krijg je. Gelukkig maar. Die job waar je over droomt — die krijg je niet. Die relatie waar je je aan vastklampt — die houdt geen stand. Het gaat pijn doen. En dan, langzaam, ga je zien waarom.
Wat er komt is anders — zachter, trager, echter. Je gaat een community bouwen met vrouwen die je nu nog niet kent. Je gaat een merk maken dat voelt als thuiskomen. Je gaat leren koken zonder recept en wandelen zonder bestemming. Hou vol.
Ik hou van je. Ook van de versies waar je je nu voor schaamt. Vooral van die.
— Ramona, tien jaar later